Podstawową zasadą przy tego typu ćwiczeniu jest praca z metronomem. Jeśli jeszcze nie posiadasz "najlepszego przyjaciela gitarzysty", możesz skorzystać z uboższej w metrum wersji internetowej, jest oczywiście darmowa, znajduje się na stronie guitarzone.org.
Najważniejsze jest, aby rozpocząć od tempa wolnego i skupić się na dokładności wykonywanego ćwiczenia – precyzyjnie stawiać palce tuż przy metalowych progach, dbając o to, by brzmienie poszczególnych dźwięków nie odbiegało od właściwego stroju (może tak się dziać, gdy jeden dźwięk przyciskamy mocniej do gryfu, drugi zaś słabiej – zmiana naciągu struny powoduje wrażenie niestrojącego instrumentu). Jest to oczywiście zjawisko, które wynika ze słabej kondycji technicznej lewej ręki.
Zasada "jeden palec – jeden próg": grasz pierwszym palcem na progu pierwszym, drugim palcem na progu drugim, trzecim palcem na progu trzecim i adekwatnie małym palcem na progu czwartym.
Kciuk podtrzymuje gryf gitary z tyłu, na wysokości drugiego palca (czyli środkowego).
Stawiając palce na kolejne progi trzymaj je z góry nad struną w miejscu, w którym przed chwilą trzymały dźwięk, nie wychylaj ich niepotrzebnie, każdy palec musi być cały czas na swojej pozycji.
Gramy opuszkami palców – trzymamy je na wzór małych młoteczków, nie płaskich placków.
Prawa ręka powinna trzymać piórko (kostkę) pod kątem prostym względem płaszczyzny strun i uderzać naprzemiennie: dół-góra-dół-góra etc. Ruszamy nadgarstkiem w przegubie. Uderzenie nie powinno znacznie wpływać na kąt pomiędzy kostką a gitarą, tzn.: gdy uderzasz w dół lub do góry staraj się trzymać kostkę pod tym samym kątem. W ten sposób będziesz ćwiczyć "sprężynowanie" prawej ręki w przegubie.
Uderzenie musi być mocne – gdy nauczysz się grać głośno, będziesz potrafił zagrać również cicho, jeśli będziesz ćwiczył tylko po cichu, Twoje brzmienie będzie płytkie i kalekie.
Uderzając mocno kostką, dbaj o to, by ruch nią był minimalny. Oglądając najszybszych muzyków doskonale widać, że przy wirtuozerskim szybkim graniu ruchy ich dłoni i palców są niewielkie.
Rozluźnij ręce. Ćwiczenie na spiętych dłoniach to wyrabianie sobie złych nawyków, jeśli masz ćwiczyć źle – lepiej nie ćwicz wcale.
Dobrze. Przechodzimy teraz do podstawowej, ogólnie znanej rozgrzewki:
Ćwiczenie gramy do góry i w dół, jakbyśmy czytali tabulaturę najpierw od początku do końca, następnie od końca do początku po każdym dźwięku.
Więc do dzieła – czytamy wszystko od początku, utrwalając sobie techniczne podstawy, włączamy metronom i startujemy:
Rozgrzewka 1.
EI - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 1 – 2 – 3 – 4 -
BI - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 1 – 2 – 3 – 4 - - - - - - - - - - -
GI - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -1 – 2 – 3 – 4 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
DI - - - - - - - - - - - - - - - - - - 1 – 2 – 3 – 4 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
AI - - - - - - - - - 1 – 2 – 3 – 4 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
EI 1 – 2 – 3 – 4 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
EBGDAE – struny gitary od najcieńszej do najgrubszej
1 2 3 4 – progi na strunach (a także palce lewej ręki, w myśl zasady "jeden próg – jeden palec").
Rozgrzewka 2.
Kolejny bardzo typowy przykład na drugą część rozgrzewki technicznej. Ty razem każdy palec stawiamy na innej strunie.
Ćwiczenie to nazywane jest pajączkiem – ruch palców po gryfie przypomina bowiem pajęczy chód:
EI - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 1 - - 4 - - - - - - - -
BI - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -1- - 4 - - - - - - - - - - - - - - 2 - - - - - - 3 - - - - - - -
GI - - - - - - - -1- - 4 - - - - - - - - - - - - - - 2 - - - - - - 3 - - - - - - - - - 3 - - - - - - - - - - - 2 - - - -
DI - - - - - 2 - - - - - - - 3 - - - - - - - - - 3 - - - - - - - - - - 2 - - - - - 4 - - - - - - - - - - - - - - - - 1 -
AI - - - 3 - - - - - - - - - - - 2 - - - - - 4 - - - - - - - - - - - - - - 1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
EI - 4- - - - - - - - - - - - - - - - 1- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
To oczywiście tylko podstawowa rozgrzewka, ale to już pierwszy krok, aby stworzyć swój pierwszy zespół jazzowy, rockowy czy punkowy.